Górnośląskie Centrum Obliczeń Naukowych i Inżynierskich

Separacja obiektów pierwszego planu od tła jest istotnym elementem przetwarzania obrazów cyfrowych. Etap ten jest kluczowy podczas segmentacji obrazu, detekcji oraz pomiaru jasności obiektów. Odpowiednie oddzielnie tła jest wykorzystywane w obrazowaniu w szeregu dziedzin, m.in. w biologii, medycynie czy astronomii.

Wyprowadzanie indukowanych pluripotencjalnych komórek macierzystych (iPS) z komórek somatycznych dało medycynie nadzieję na skuteczną walkę z wieloma chorobami. Do tej pory zostało opracowanych wiele sposobów produkcji komórek iPS mających na celu zmniejszenie ryzyka związanego z samym procesem reprogramowania, jednak ryzyko nowotworzenia w tkankach zróżnicowanych z IPS jest nadal poważne (Miura, Okada et al. 2009, Gutierrez-Aranda, Ramos-Mejia et al. 2010). Jednym z powodów, dla których komórki iPS mogą przekształcać się w komórki nowotworowe jest zastosowanie czynników transkrypcyjnych w procesie reprogramowania.

Precyzyjne odmierzanie czasu w systemach komputerowych często jest istotnym wymaganiem. W przypadku niektórych zastosowań poza precyzją może również zaistnieć potrzeba odmierzania zdarzeń czasowych o wysokiej rozdzielczości - rzędu setek lub nawet dziesiątek mikrosekund. Przez lata, mechanizmy odmierzania czasu w systemach komputerowych ewoluowały kilkukrotnie. Cześć zmian spowodowana była wprowadzeniem nowych mechanizmów w samej architekturze sprzętowej (procesora lub płyty głównej), przykłady: Program- mable Interval Timer (PIT), Real Time Clock (RTC), Local Advanced Programmable Controller (lapic), Advanced Configuration and Power Interface (ACPI) (potocznie: chipset timer), Time Stamp Counter (TSC) (patrz instrukcja RDTSC w), oraz High Precision Event Timers (HPET). Każdy z wymienionych mechanizmów miał służyć innym zastosowaniom i działa w nieco inny sposób.

Sekwencjonowanie genomów ma coraz większy wpływ na współczesną medycynę. W ostatnich latach pojawiły się projekty takie jak Personal Genome Project czy Million Veteran Project zakładające zsekwencjonowanie odpowiednio 100 tys. oraz 1 miliona genomów ludzkich. Rozmiary danych z takiego sekwencjonowania będą liczone w setkach petabajtów. Rodzi to duże problemy związane nie tylko z analizą takich danych, ale nawet z ich przechowywaniem.

Przedmiotem zadania badawczego było porównanie odpowiedzi komórek raka jelita grubego  różniących się stanem genu TP53 na bezpośrednie działanie promieniowania jonizującego i na indukcję tzw. efektu sąsiedztwa (ang. radiation induced bystander effect). Efekt sąsiedztwa ujawnia się w postaci różnych zmian biologicznych (najczęściej destrukcyjnych, rzadziej protekcyjnych) w komórkach nienapromieniowanych lecz będących pod wpływem sygnałów molekularnych wysyłanych przez sąsiadujące komórki poddane napromienieniu. Efekt ten występuje w warunkach in vitro, a także in vivo i może mieć pewne implikacje kliniczne.